Remont łazienki: decyzje, które warto podjąć przed startem

Układ: od niego zależy reszta

Ustawienie ceramiki wyznacza przebieg rur, wysokość odpływów i miejsca na stelaże. Zmiana układu po rozpoczęciu instalacji oznacza kucie w świeżych ścianach i podłodze, dlatego plan rysuje się na papierze z wymiarami, zanim ktokolwiek zacznie pracę.

Przy rozmieszczeniu przyborów sprawdza się odległości: miska WC potrzebuje zwykle około 20 cm wolnego miejsca po bokach i około 60 cm przed sobą. Umywalka, szafka i drzwi nie mogą blokować się nawzajem. W starych blokach i kamienicach dochodzi pion kanalizacyjny, którego nie wolno przesuwać, oraz szachty instalacyjne, w których nie kuje się bez zgody zarządcy.

Hydroizolacja: etap, którego potem nie widać

Pod płytkami w strefie mokrej musi być ciągła, szczelna powłoka. To izolacja przeciwwodna wykonana w technologii płynnej folii (powłoki polimerowo-mineralne lub polimerowe), z taśmami uszczelniającymi w narożnikach, na styku ściany z podłogą i wokół odpływów, przejść rur oraz baterii podtynkowych.

Gdzie i jak

• w kabinie prysznicowej: cała podłoga i ściany co najmniej do wysokości głowicy natrysku, a w praktyce często do sufitu,
• przy wannie: ściany wokół wanny,
• w pozostałej części łazienki: podłoga i cokół ścian na kilkanaście centymetrów w górę,
• powłoki w dwóch warstwach, z przerwą na wyschnięcie według karty producenta, na zagruntowanym podłożu.

Izolację warto sprawdzić przed płytkami, na przykład próbą zalania wodą na kilka godzin w miejscach krytycznych. Płytki i fuga nie są szczelne, a woda trafia pod nie bez względu na to, jak dobrze wyglądają.

Odpływ liniowy czy brodzik

Oba rozwiązania działają, a wybór zależy od układu, budżetu i preferencji. Brodzik jest gotowy, ma spadek wbudowany, a montuje się go szybko. Odpływ liniowy daje wrażenie jednolitej podłogi, bez progu, i dobrze pasuje do płytek wielkoformatowych, wymaga jednak dokładnie wykonanych spadków w podłożu.

Podłoga w kabinie z odpływem liniowym ma jeden lub dwa spadki w stronę rynny. Typowo przyjmuje się 1,5–2 %, czyli 1,5–2 cm na metr. Płytki wielkiego formatu łatwiej ułożyć przy jednym spadku niż przy czterech (odpływ punktowy), gdzie trzeba je docinać na skosy. Dlatego odpływ liniowy przy ścianie bywa najprostszy dla dużych płytek. Druga sprawa to dostęp do syfonu: odpływ trzeba móc wyczyścić.

Płytki wielkoformatowe

Duże płytki (od około 60×60 cm w górę, na ścianach często 60×120 cm) dają mniej fug i spokojniejszy wygląd, ale wymagają bardziej wyrównanego podłoża. Przy płytkach wielkoformatowych liczą się trzy sprawy.

• Płaskość podłoża. Nierówności, które przy małych płytkach przechodzą, przy dużych dają uskoki i pęknięcia. Ścianę i podłogę warto wyrównać przed płytkami.
• Klej. Stosuje się kleje elastyczne klasy C2 z oznaczeniem S1 (C2 TE S1 lub C2 S1), a duże formaty kładzie się metodą kombinowaną: klej nakłada się grzebieniem zarówno na podłoże, jak i na odwrocie płytki, żeby nie zostały puste przestrzenie.
• Klipsy poziomujące. Przy dużych płytkach pomagają utrzymać wspólną płaszczyznę, widać je na zdjęciu niżej. Zdejmuje się je po związaniu kleju.

Zamawiając płytki, dolicza się zapas na docinki i błędy: zwykle 10 % przy układzie prostym i więcej przy ukośnym lub z dużym wzorem. Płytki z różnych partii mogą się lekko różnić odcieniem, więc lepiej zamówić od razu całość.

Antypoślizgowość i wygoda użytkowania

Mokra podłoga w kabinie musi trzymać stopę. Płytki gładkie, błyszczące i polerowane są w strefie prysznica śliskie, dlatego na podłogę w kabinie wybiera się gres o podwyższonej antypoślizgowości. Producenci podają ją jako klasę R (na przykład R10 lub R11) albo klasę A/B/C dla stref boso, więc przy zakupie warto o to zapytać sprzedawcę.

Znaczenie mają też drobiazgi, które trudno zmienić później: wysokość baterii i głowicy natrysku, miejsce na półkę lub niszę na kosmetyki, uchwyty do wieszania ręczników i podłączenie grzejnika drabinkowego. Takie rzeczy ustala się na rysunku z wymiarami, zanim stelaż i rury zostaną zabudowane.

Wentylacja

Łazienka bez sprawnego wywiewu będzie wilgotna, a fuga i silikon zaczną ciemnieć. Sprawdza się trzy rzeczy: czy kanał wentylacyjny ciągnie (kartka papieru przy kratce), czy do łazienki dopływa powietrze (szczelina pod drzwiami lub kratka nawiewna) oraz czy ewentualny wentylator nie zakłóci ciągu w sąsiednich mieszkaniach. W blokach z wentylacją grawitacyjną wentylator wywiewny bez zaworu zwrotnego może odwrócić ciąg i przenosić zapachy do sąsiadów, więc dobiera się go po sprawdzeniu kanału.

Zabudowa, stelaż i rewizje

Stelaż pod WC podwieszane, baterie podtynkowe i syfon wanny to elementy, do których czasem trzeba wrócić po latach. Warto zostawić drzwiczki rewizyjne w ścianie lub inną formę dostępu do zaworów i syfonu. Stelaż i odpływ liniowy trzeba mieć na budowie, zanim zacznie się zabudowa, bo wysokości montażu wynikają z ich wymiarów.

Kolejność zamówień

1. Przed skuwaniem: projekt układu, wybór ceramiki i stelaża, odpływu liniowego lub brodzika, baterii podtynkowej (część podtynkowa trafia do ściany).
2. Przed hydroizolacją: grunt, płynna folia i taśmy uszczelniające, kleje i fugi.
3. Przed płytkami: płytki z zapasem, profile narożnikowe, klipsy poziomujące.
4. Po płytkach: kabina prysznicowa na wymiar (zamówiona z wyprzedzeniem, ale mierzona po płytkach), szafki łazienkowe, lustro, grzejnik.
5. Na końcu: ceramika, armatura widoczna, akcesoria, oświetlenie.

Ogólną kolejność prac w całym mieszkaniu opisujemy w poradniku kolejność prac przy remoncie mieszkania. Łazienki z naszych realizacji można obejrzeć w galerii i w opisie realizacji.

Najczęstsze pytania